وقتی بدنه خودرو دچار خط و خش یا آسیبهای ظاهری میشود، یکی از مهمترین پرسشهایی که برای مالک خودرو پیش میآید این است که آیا باید سراغ لیسهگیری بدنه برود یا نقاشی خودرو به روش سنتی؟ انتخاب درست میان این دو روش میتواند نهتنها روی هزینه و زمان، بلکه بر ارزش نهایی خودرو نیز تأثیر بگذارد. در ادامه به بررسی کامل هر کدام میپردازیم و تفاوتهای آنها را روشن میکنیم.
لیسهگیری خودرو چیست؟
لیسهگیری روشی سریع و نوین برای ترمیم رنگ خودرو است که بیشتر در مواقعی کاربرد دارد که آسیب وارد شده سطحی باشد. فرض کنید روی درب خودرو خط و خشی کوچک ایجاد شده یا رنگ بخشی از بدنه کمی ساییده شده است. در چنین شرایطی به جای اینکه کل قطعه رنگآمیزی شود، تنها همان بخش آسیبدیده با استفاده از ابزار مخصوص و رنگ هماهنگ با رنگ اصلی بدنه ترمیم خواهد شد.
مزیت بزرگ لیسهگیری در این است که رنگ فابریک خودرو دستنخورده باقی میماند و همین موضوع باعث میشود ارزش خودرو در هنگام فروش کمتر افت کند. از طرفی، چون این فرآیند معمولاً در عرض چند ساعت قابل انجام است، کسانی که به دنبال رفع سریع ایراد بدنه هستند، از این روش استقبال زیادی میکنند. البته باید توجه داشت که لیسهگیری برای ضربهها یا آسیبهای عمیق مناسب نیست و بیشتر در حد برطرف کردن ظاهر خط و خش کاربرد دارد.
نقاشی سنتی خودرو چیست؟
در مقابل لیسهگیری، نقاشی خودرو به روش سنتی روشی است که در آن معمولاً یک قطعه کامل یا حتی کل خودرو دوباره رنگ میشود. این شیوه زمانی مورد استفاده قرار میگیرد که شدت آسیب زیاد باشد؛ مثلاً رنگ خودرو در اثر تصادف از بین رفته باشد، سطح فلز دچار زنگزدگی شده باشد یا اینکه رنگ خودرو به مرور زمان دچار رنگپریدگی شده باشد.
نقاشی سنتی خودرو هرچند زمان بیشتری میبرد، اما نتیجه نهایی آن ماندگاری بالاتری دارد و میتواند تمام ایرادات جدی بدنه را پوشش دهد. در این روش معمولاً چند روز زمان لازم است تا مراحل آمادهسازی، بتونهکاری، رنگآمیزی و در نهایت خشکشدن رنگ بهطور کامل انجام شود. نکتهای که باید در نظر داشت این است که اگر قطعهای دوباره رنگ شود، ممکن است در آینده هنگام فروش خودرو تأثیر منفی روی قیمت داشته باشد، زیرا بسیاری از خریداران خودروهای دست دوم به رنگشدگی قطعات حساس هستند.
لیسهگیری و نقاشی خودرو چگونه انجام میشود؟
فرآیند لیسهگیری
لیسهگیری با بررسی دقیق سطح آسیبدیده شروع میشود. کارشناس بدنه ابتدا تشخیص میدهد که خط و خش یا لکه موجود سطحی است و نیازی به رنگآمیزی کامل ندارد. سپس محل مورد نظر با مواد شوینده و گاهی سنباده نرم کاملاً آماده میشود. بعد از آن، رنگ همکد با بدنه خودرو آماده شده و با ابزار مخصوصی به نام «لیسه» روی خط و خش کشیده میشود تا داخل شیار یا خراش پر شود. پس از خشک شدن رنگ، سطح کار پولیش میخورد تا همسطح با رنگ اصلی خودرو شود و تفاوتی به چشم نیاید. تمام این مراحل معمولاً در چند ساعت به پایان میرسد و خودرو همان روز قابل استفاده خواهد بود.
فرآیند نقاشی سنتی
در نقاشی خودرو به روش سنتی، مراحل کار گستردهتر است. ابتدا قطعه آسیبدیده آمادهسازی میشود و هرگونه ضربه یا فرورفتگی توسط صافکار برطرف میگردد. بخشهای زنگزده یا پوستهشده نیز تا فلز خام تمیز میشوند. سپس سطح کار بتونهکاری شده و بعد از خشک شدن، سنبادهزنی انجام میگیرد تا کاملاً صاف و یکدست شود. در مرحله بعد آستر روی سطح پاشیده میشود تا زیرسازی لازم برای رنگ اصلی ایجاد گردد. پس از خشک شدن آستر، رنگ اصلی با دستگاه رنگپاش روی قطعه اعمال میشود و در نهایت یک لایه کلیرکوت (پوشش شفاف) زده میشود تا رنگ براق و مقاوم گردد. این فرآیند بسته به شدت آسیب، چند روز زمان میبرد.
تفاوتهای اصلی لیسهگیری و نقاشی سنتی
یکی از تفاوتهای اساسی این دو روش در نوع آسیبی است که ترمیم میکنند. لیسهگیری بدنه تنها برای خط و خشهای سطحی یا لکههای جزئی مناسب است، در حالی که نقاشی سنتی خودرو برای آسیبهای عمیقتر، تغییر شکل بدنه یا رنگپریدگیهای گسترده به کار میرود.
از نظر زمان انجام کار نیز اختلاف زیادی وجود دارد. لیسهگیری اغلب در چند ساعت به پایان میرسد و خودرو همان روز آماده تحویل است، اما نقاشی سنتی ممکن است چند روز زمان ببرد، زیرا نیاز به آمادهسازی، رنگپاشی کامل و خشک شدن دارد.
در زمینه هزینهها، لیسهگیری بسیار مقرونبهصرفهتر است. چون تنها بخش محدودی ترمیم میشود، مواد مصرفی و زمان کار کمتر است. نقاشی خودرو به دلیل درگیر بودن کل قطعه یا کل بدنه، هزینه بالاتری دارد.
از نظر کیفیت نهایی و ارزش خودرو هم باید گفت که لیسهگیری کمک میکند رنگ اصلی کارخانه حفظ شود و این موضوع بهویژه برای خودروهایی که قرار است به فروش برسند اهمیت بالایی دارد. در مقابل، نقاشی سنتی هرچند پوشش کاملتری ایجاد میکند و ماندگاری بیشتری دارد، اما میتواند باعث افت ارزش خودرو در بازار دست دوم شود.
چه زمانی لیسهگیری انتخاب بهتری است؟
اگر بدنه خودرو فقط خط و خشهای سطحی داشته باشد یا رنگ آن در حد جزئی آسیب دیده باشد، لیسهگیری بدنه خودرو بهترین انتخاب خواهد بود. این روش هم سریع انجام میشود و هم هزینه پایینی دارد. از طرف دیگر، برای کسانی که قصد فروش خودرو دارند نیز مناسب است، زیرا رنگ فابریک دستنخورده باقی میماند و خریدار متوجه رنگشدگی نخواهد شد.
چه زمانی نقاشی سنتی مناسبتر است؟
اما اگر خودرو بر اثر تصادف آسیب جدی دیده باشد یا رنگ آن در طول زمان دچار رنگپریدگی و زنگزدگی شده باشد، لیسهگیری دیگر جوابگو نیست. در این شرایط، نقاشی خودرو بهترین گزینه است، زیرا میتواند کل آسیب را بپوشاند و دوام بیشتری هم در برابر شرایط محیطی داشته باشد.
جمعبندی
به طور خلاصه، لیسهگیری خودرو روشی سریع، کمهزینه و مناسب برای رفع خط و خشهای جزئی است و رنگ فابریک خودرو را حفظ میکند. در مقابل، نقاشی سنتی خودرو برای آسیبهای گستردهتر و ترمیم قطعات کاملاً آسیبدیده به کار میرود و نتیجهای ماندگارتر دارد، اما هزینه و زمان بیشتری میطلبد و ممکن است ارزش خودرو را در هنگام فروش کاهش دهد. ریفورمکس هر دو خدمت لیسه گیری و نقاشی خودرو را با بهترین کیفیت در اختیار مشتریان گرامی قرار میدهد.
بنابراین انتخاب بین این دو روش باید با توجه به نوع آسیب، بودجه و هدف شما از ترمیم رنگ خودرو انجام شود. مشورت با یک کارشناس بدنه و رنگ میتواند کمک کند تا تصمیمی بگیرید که هم از نظر اقتصادی بهصرفه باشد و هم بهترین نتیجه را برای خودرو شما به همراه داشته باشد.
